آی واژه

(گُ) (ص فا.) سهل انگار، بی خیال.

(گُ) (ص فا.) سهل انگار، بی خیال.

[گُ] (نف مرکب) سَمح :
رفیقی نیک یار از لشکری به
دلی آسان گذار از کشوری به.
(ویس و رامین).
|| سهل انگار. مسامح. سهل.

آسان گذار
(افا)
ئیهمال، بەقۆنەقۆن، بێمبالات، بێموبالات، خۆبوێرلەکار، خۆ لەکاردزەرەوە، خۆناشیکار، خۆوەشێر لەکار، خۆگر، خۆگیر، خۆلەکاربوێر، خەم سارد، دڵڕه‌بەن، سالۆز، سالۆس، ڤەرقل، که‌ترەخەم، کەمتەرخەم، گەللایی، له‏بیانوو، نه‏بانۆک، نەدیتبار، هووک، هەڵبوێر، هەمین،

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/آسان/گُذار/
صفت:
آسان‌گذار
1. آنکه از خود نرمی و گذشت نشان می‌دهد؛ آنکه با مسائل و مشکلات، آسان برخورد می‌کند. اسهل‌انگار، (بیخیال).
2. :.../ که آسان زیَد مرد آسانگذار «(نظامی‌گنجوی)»

فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن