آی واژه

(سُ) [ فر. ] (اِ.) اتاقک متحرکی که به وسیله آن از طبقه‌ای به طبقات بالا روند و یا از طبقه بالا به پایین فرود آیند؛ بالابر، آسان بر (فره).

(سُ) [ فر. ] (اِ.) اتاقک متحرکی که به وسیله آن از طبقه‌ای به طبقات بالا روند و یا از طبقه بالا به پایین فرود آیند؛ بالابر، آسان بر (فره).

آسان بر؛ آسان رو؛ بالابر

آسانسور
(فر/ا)ئاسانسۆڕ،

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/آسان/سُر/
اسم مرکب:
آسانسور
1. اتاقک متحرکی در ساختمان‌های بلند، که از آن برای رفت و آمد به طبقات مختلف، یا حمل بار استفاده میکنند.
2. :آسانسور ممکن است به دو بخش (آسان) - (سُر) قابل تجزیه باشد، و به معنی راحت سُر خوردن است.
3. اتاقک متحرکی که به وسیلهٔ آن از طبقه‌ای به طبقات بالا روند یا از طبقهٔ بالا به پایین فرود آیند؛ (بالابر)، (آسان‌بر). (فرهنگستان اول)

برگردان‌ها:
برگردان-بالا
انگلیسی:ت|en|elevator , ت|en|lift
فرانسوی:ت|fr|ascenseur
ایتالیایی: (ascensore)
انگلیسی: (lift)
برگردان-پایین

فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن