آی واژه

(رِ) (اِ.) آرواره.

(رِ) (اِ.) آرواره.

[رَ / رِ] (اِ) نوعی از لکنت و آن بحرف «راء» گشتن زبان باشد.

[رَ / رِ] (اِ) حفره ای که دندان در آن جای دارد(1) :
بادام چشمکانت رخنه شود موسه (کذا)
وآن سیّودو گهرها هم بگسلد ز آره.
خسروی.
(1) - محتمل است کلمهء آرواره مرکب از این کلمه و واره به معنی جای باشد، چون چراغ واره.

[رَ] (اِخ) نام دماغه ای در آخرین نقطهء جنوبی جزیره العرب و آن را رأس آره نیز گویند و آن به 25 هزارگزی مشرق باب المندب است.

[رَ] (اِخ) نام وادئی به اندلس و آن را یاره نیز نامند. || نام دو جای دیگر به اندلس. || نام شهری به بحرین. || نام کوهی بحجاز میان مکه و مدینه. || کوهی قبیلهء مزینه را.

آره
(ا/ق)
ئارزەن، ئارگووشک، ئارۆشە، ئاروو، ئالیگووشک، دوو شەویلکە، دووشەویلە، ڕووشە، شەوی، شەوێلاک، شەویلاک، شەویلاکە، شەوێلاکە، شەویلکە، شەویلکە، شەوێلگە، شەویلە، کاجیرە، کاچێڕ، کاچێڕە، کاژێر، کاکیلە، کاگێرە، کڵێشە، که‌پوو، لاچلاچ، لاچلاچک، هاروو،
ئا، ئاری، ئاو، ئم، ئە، ئەدی، ئەدێ، ئەرێ، ئەیێ، ئەییی، ئێ، با، بەدی، بەرێ، بەڵەێ، بەلێ، بەڵێ، بەی، قەی، لبێ، له‌‏بێ، وەو، ها، هارێ، هۆ، هۆو، هەرێ، هەی، هەیا، هێ، یا،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آرِه/

شبه جمله:
آره
1. به معنی آری، جواب مثبت و موافق به کسی یا کسانی.
2. در مقام انکار و (استهزا) بکار می‌رود.
3. :آره به جان ننه‌ات! تو گفتی من هم باور کردم! مترادف‌ها: (آری)، (بلی)، (بله)

فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن