آی واژه

(رُ) (اِ.) آروغ.

(رُ) (اِ.) آروغ.

[رُ] (اِ) آروغ(1).
(1) - در لاتینی «اِروکتار» به همین معنی است.

آرغ
(آرُغ - ا)ئارشک، ئارووق، ئێق، برق، بڕک، بڕی، پرقێنە، ڤرڤێنە، قرپ، قرپە، قرپێنە، قرتک، قرخێنە، قرقنە، قڕقێنە، قری، قلپک، قۆڕخێنە، قورقنێ، قوڕقێنە، قوڕەنیسک، قوژپێنە، قولپک، قوڵقێنە، کوفْک، مرقێنە، وەربوق، یەق،

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/آرُغ/
اسم:
آرُغ
1. (آروغ).

فرهنگ لغت معین/ فرهنگ شمس
==زبان دیگر==
ریشه‌ لغت:
زبان بهاری
آوایش:
/آرُغ/
صفت:
آرُغ
2. مترادف (لاغر) در زبان فارسی، که گاهی همسان آن (چوروک) نیز می‌باشد.
3. :چؤخ آرُغ (دِ).
4. ::خیلی لاغر است.