آرزو کشیدن
معنی
[رِ کَ / کِ دَ] (مص مرکب) آرزو بردن.
جست و جوی دقیق
آرزو کشیدن
فرهنگ دهخدا
[رِ کَ / کِ دَ] (مص مرکب) آرزو بردن.
آرزو کشیدن
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آرزو کشیدن
(مصم)ئارەزووکردن، ئارەزوو کەردەی، ئارەزوومەند بوون، ئاوات خوازتن، ئاوات خواستن، ئاوتەخوازبوون، ئداکردن، ئیشتیاکردن، ئیشتیالبوون، بژیان، بەئاوات خواستن، بەحەسرهت بوون، بەسووبوون، بەعەزرهت بوون، بەمەراقبوون، تاسەداربوون، تاسەکردن، تامەزرۆبوون، تواسن، حەز چەنەکەردەی، حەزکردن، حەزلێکردن، حەژێکرن، خوازتن، خواستن، خۆزگهبردن، خۆزگەخواردن، خۆزگەخواستن، خۆزیخواستن، خوەستن، داخازتن، داخوازتن، داوخواستن، دڵبۆچوون، دڵ بۆسووتان، دڵبۆ کورکاندن، دڵپیاچوون، دڵپێوهبوون، دڵچوون، دڵچوونەسەر، دڵ سۆتەی، دڵسۆچیای، دڵسووتان، دڵسووتیان، دڵ کورکان، دڵکورکیان، دڵلێچوون، سوێبوونەوە، شنیان، عەزلێکردن، ڤێتن، گەرەکبوون، گەرەکبیەی، مەراقلێبوون، مەزهبزووتن، وازلێ بوون، واشتەنە، وەشڵەوسەی، ویستن، هەوەسکردن، هێڤیکرن، یادکردن، یادکەردەی،
(مصم)ئارەزووکردن، ئارەزوو کەردەی، ئارەزوومەند بوون، ئاوات خوازتن، ئاوات خواستن، ئاوتەخوازبوون، ئداکردن، ئیشتیاکردن، ئیشتیالبوون، بژیان، بەئاوات خواستن، بەحەسرهت بوون، بەسووبوون، بەعەزرهت بوون، بەمەراقبوون، تاسەداربوون، تاسەکردن، تامەزرۆبوون، تواسن، حەز چەنەکەردەی، حەزکردن، حەزلێکردن، حەژێکرن، خوازتن، خواستن، خۆزگهبردن، خۆزگەخواردن، خۆزگەخواستن، خۆزیخواستن، خوەستن، داخازتن، داخوازتن، داوخواستن، دڵبۆچوون، دڵ بۆسووتان، دڵبۆ کورکاندن، دڵپیاچوون، دڵپێوهبوون، دڵچوون، دڵچوونەسەر، دڵ سۆتەی، دڵسۆچیای، دڵسووتان، دڵسووتیان، دڵ کورکان، دڵکورکیان، دڵلێچوون، سوێبوونەوە، شنیان، عەزلێکردن، ڤێتن، گەرەکبوون، گەرەکبیەی، مەراقلێبوون، مەزهبزووتن، وازلێ بوون، واشتەنە، وەشڵەوسەی، ویستن، هەوەسکردن، هێڤیکرن، یادکردن، یادکەردەی،
آرزو کشیدن
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آرزو/ کشیدَن/
اسم مرکب:
آرزوکشیدن
1. (گفتگو): آرزوی چیزی را کشیدن؛ آن را (آرزو) کردن.
2. :چقدر آدم از زندگی بیزار باید باشد تا از رقص مرگ ... لذت ببَرد و آرزوی آن را بکشد. «(بزرگعلوی)»
فرهنگ بزرگ سخن
فارسی
آوایش:
/آرزو/ کشیدَن/
اسم مرکب:
آرزوکشیدن
1. (گفتگو): آرزوی چیزی را کشیدن؛ آن را (آرزو) کردن.
2. :چقدر آدم از زندگی بیزار باید باشد تا از رقص مرگ ... لذت ببَرد و آرزوی آن را بکشد. «(بزرگعلوی)»
فرهنگ بزرگ سخن