آی واژه

[رِ نَ / نِ] (اِ مرکب) وَحم. ویارانه. آنچه آبستن از خوردنیها و غیرخوردنیهای عادی چون گِل و زغال آرزو کند خوردن را. || آنچه خویشان و کسان زن آبستن پزند و او را فرستند. || آنچه آرزو کنند. هوسانه. موضوع آرزو :آرزوانه همانقدر است که می بینی چو یک دم گذشت دگر بار آن ناآرزوانه شود و برنجاندت و این تن تو لقمهء آرزوانهء تست. (کتاب المعارف). پس با خود بس آی و ترک آرزوانهء خود بگوی و این هوا پوست و آرزوانه مغز است، تو از این پوست و از این مغز بگذر تا بجنت مأوی برسی. (کتاب المعارف). آرزوانه چو دانه ای است که در میان فَخَک(1) باشد. (کتاب المعارف).
(1) - فَخَک؛ تلهء خُرد.

[رِ نَ / نِ] (اِ مرکب) وَحم. ویارانه. آنچه آبستن از خوردنیها و غیرخوردنیهای عادی چون گِل و زغال آرزو کند خوردن را. || آنچه خویشان و کسان زن آبستن پزند و او را فرستند. || آنچه آرزو کنند. هوسانه. موضوع آرزو :آرزوانه همانقدر است که می بینی چو یک دم گذشت دگر بار آن ناآرزوانه شود و برنجاندت و این تن تو لقمهء آرزوانهء تست. (کتاب المعارف). پس با خود بس آی و ترک آرزوانهء خود بگوی و این هوا پوست و آرزوانه مغز است، تو از این پوست و از این مغز بگذر تا بجنت مأوی برسی. (کتاب المعارف). آرزوانه چو دانه ای است که در میان فَخَک(1) باشد. (کتاب المعارف).
(1) - فَخَک؛ تلهء خُرد.

آرزوانه
(ا)
ئەوچێشتەی خزمانی ژنی مەگیرانیکەر لێیدەنێن‌‌و بۆی ‌ده‌بەن،
ویار: ئیشتیا لێبوون، بێزگ، بێزوو، بێزە، بێزی، بێژین، تاس، کەرب، کەربا، کەربایەی، کەربایی، کەروا، کەروایی، کەڤرا، کەوْژ، مزێج، مژدی، مژن، مژە، مه‌‏برانی، مه‌جیرانی، مەگیرانە، مەگیرانی، مەورانی، مەوریان، مەهبیران، مەهگران، نەوریان، ‏وێزو،

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/آرزو/آنه/
صفت:
آرزوانه
1. (قدیمی): چیزی خوب که آرزویش را می‌کنند؛ (خواستنی).
2. :آنچه پیش خلق مرغوبترین چیزهاست از آرزوانه‌های دنیا. «(شمس تبریزی)»

فرهنگ بزرگ سخن