آردن
معنی
(دَ) (اِ.)
۱- آبکش.
۲- کفگیر.
جست و جوی دقیق
آردن
فرهنگ معین
(دَ) (اِ.)
۱- آبکش.
۲- کفگیر.
۱- آبکش.
۲- کفگیر.
آردن
فرهنگ دهخدا
[دَ] (مص) مخفف آوردن، چون تانستن مخفف توانستن. این مصدر غیرمستعمل لکن مشتقات از آن معمول است :
درنگ آرا سپهر چرخ وارا
کیاخن تَرْت باید کرد کارا.رودکی.
لعل می را ز درج خم برکش
در کدو نیمه کن بنزد من آر.رودکی.
ار خوری از خورده بگساردْت رنج
ور دهی مینو فراز آردْت گنج.رودکی.
بود رسم و آئین شیر دلیر
که آرد به آهستگی شیر زیر.فردوسی.
به بیشه یکی خوبرخ یافتند [ گیو و طوس ]
پر از خنده لب هر دو بشتافتند
نگاری بدیدند چون نوبهار
که از یک نظر شیر آرد شکار.فردوسی.
ورا [ کیخسرو را ] پیلتن گفت کاین غم مدار
که کامت برآرد همه روزگار.فردوسی.
به پیش تو آرم سر و رخش اوی
همان تیغ و گرز جهان بخش اوی.فردوسی.
گرفتند نفرین به بهرام بر
بدان جام و آرندهء جام بر.فردوسی.
از مار کینه ورتر ناسازتر چه باشد
گفتار چربش آرد بیرون ز آشیانه.لبیبی.
و من اینجاام تا همگان را بخوبی... بر اثر وی بیارند. (تاریخ بیهقی).
یاد ناری پدرت را که مدام
گه تبنگش چدی و گه خنجک.
اسدی (از فرهنگ، خطی).
امروز آزار کس مجوی که فردا
هم ز تو بی شک بجان تو رسد آزار
آنچه نخواهی که من به پیش تو آرم
پیش من از قول و فعل خویش چنان مار.
ناصرخسرو.
خرج آن [ مال ] بیوجه کند پشیمانی آرد. (کلیله و دمنه).
|| برکشیدن. فروبردن :
چنین است کردار گردان فلک
یکی بر مه آرد یکی بر سمک.فردوسی.
درنگ آرا سپهر چرخ وارا
کیاخن تَرْت باید کرد کارا.رودکی.
لعل می را ز درج خم برکش
در کدو نیمه کن بنزد من آر.رودکی.
ار خوری از خورده بگساردْت رنج
ور دهی مینو فراز آردْت گنج.رودکی.
بود رسم و آئین شیر دلیر
که آرد به آهستگی شیر زیر.فردوسی.
به بیشه یکی خوبرخ یافتند [ گیو و طوس ]
پر از خنده لب هر دو بشتافتند
نگاری بدیدند چون نوبهار
که از یک نظر شیر آرد شکار.فردوسی.
ورا [ کیخسرو را ] پیلتن گفت کاین غم مدار
که کامت برآرد همه روزگار.فردوسی.
به پیش تو آرم سر و رخش اوی
همان تیغ و گرز جهان بخش اوی.فردوسی.
گرفتند نفرین به بهرام بر
بدان جام و آرندهء جام بر.فردوسی.
از مار کینه ورتر ناسازتر چه باشد
گفتار چربش آرد بیرون ز آشیانه.لبیبی.
و من اینجاام تا همگان را بخوبی... بر اثر وی بیارند. (تاریخ بیهقی).
یاد ناری پدرت را که مدام
گه تبنگش چدی و گه خنجک.
اسدی (از فرهنگ، خطی).
امروز آزار کس مجوی که فردا
هم ز تو بی شک بجان تو رسد آزار
آنچه نخواهی که من به پیش تو آرم
پیش من از قول و فعل خویش چنان مار.
ناصرخسرو.
خرج آن [ مال ] بیوجه کند پشیمانی آرد. (کلیله و دمنه).
|| برکشیدن. فروبردن :
چنین است کردار گردان فلک
یکی بر مه آرد یکی بر سمک.فردوسی.
آردن
فرهنگ دهخدا
[دَ] (اِ) ظرفی چون طبقی با سوراخهای بسیار که طباخان و حلوائیان بر سر دیگ نهند و روغن و شیره و ترشی و غیر آن بدان پالایند. آبکش. پالاون. پالونه. ترشی پالا. ماشو. ماشوب. سماق پالا. اَردَن. پالوانه. زازل. || کفگیر. || (اِخ) نام ولایتی. (برهان قاطع).
آردن
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آردن
(آردَن)
سماقپالا(ا): پاڵێوکە، تەک، تەیجە، تیژە، سماق پاڵان، سماقپاڵێو، ئاشپاڵوو، سووزمە، سەلە، نانەشان،
(مصم): ئاردن، ئاردەی، ئانین، ئاوردەی، ئاوەردەن، ئەوەئاردەی، ئینان، ئیناندن، بارین، وەراندن، هانین، هاوردن، هێنان، هێناندن،
پدیدکردن (مصم): ئاشکراکردن، خستنەڕوو، خستنهبەرچاو، خستنەڕوو، دەرخستن، دیارکرن، وەدیارخستن،
روایتکردن (مصم): حیکایهتکوتن، گوتن، گێڕانەوە، واتەی،
زادن: بێچووهێنان، زارۆبیەی، زان، زای، زگ دانان، زگکردن، سککردن، لەمکەردەی، منداڵبوون،
سببشدن (مصم): بوونبهبیانوو، بوونبە مایەی، بوونبەهۆ،
نشاندادن (مصم): ئەرمانای، پێشاندان، پێنیشاندان، خستنهبەرچاو، ڕانان، شاندان، شانیدان، مۆژنایش، ناوتش، نواندن، نیشادان، نیشاندان، نیشانداێ، وسناێ،
(مصم): دەربڕین، گوتن،
(مصم): پێکهێنان، دابین کردن،
(مصم): ڕووبەڕووبوونەوە لەگەڵ ڕووداوێکدا(خوب آوردن، بد آوردن: چاک هێنان، خراپ هێنان)،
کفگیر (ا): ئاوپاڵ، پاڵێن، پاڵێوکە، قەواش، کەفگیر، کەڤگیر، کەوگیر، کەویر، گەفگیر، مووچ، مەسێ، مەفسک، هسکیف،
(آردَن)
سماقپالا(ا): پاڵێوکە، تەک، تەیجە، تیژە، سماق پاڵان، سماقپاڵێو، ئاشپاڵوو، سووزمە، سەلە، نانەشان،
(مصم): ئاردن، ئاردەی، ئانین، ئاوردەی، ئاوەردەن، ئەوەئاردەی، ئینان، ئیناندن، بارین، وەراندن، هانین، هاوردن، هێنان، هێناندن،
پدیدکردن (مصم): ئاشکراکردن، خستنەڕوو، خستنهبەرچاو، خستنەڕوو، دەرخستن، دیارکرن، وەدیارخستن،
روایتکردن (مصم): حیکایهتکوتن، گوتن، گێڕانەوە، واتەی،
زادن: بێچووهێنان، زارۆبیەی، زان، زای، زگ دانان، زگکردن، سککردن، لەمکەردەی، منداڵبوون،
سببشدن (مصم): بوونبهبیانوو، بوونبە مایەی، بوونبەهۆ،
نشاندادن (مصم): ئەرمانای، پێشاندان، پێنیشاندان، خستنهبەرچاو، ڕانان، شاندان، شانیدان، مۆژنایش، ناوتش، نواندن، نیشادان، نیشاندان، نیشانداێ، وسناێ،
(مصم): دەربڕین، گوتن،
(مصم): پێکهێنان، دابین کردن،
(مصم): ڕووبەڕووبوونەوە لەگەڵ ڕووداوێکدا(خوب آوردن، بد آوردن: چاک هێنان، خراپ هێنان)،
کفگیر (ا): ئاوپاڵ، پاڵێن، پاڵێوکە، قەواش، کەفگیر، کەڤگیر، کەوگیر، کەویر، گەفگیر، مووچ، مەسێ، مەفسک، هسکیف،
آردن
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
(دَ)
اسم:
1. آبکش.
2. کفگیر.
فرهنگ لغت معین
اسم:
1. آبکش.
2. کفگیر.
فرهنگ لغت معین