آرامیده
معنی
[دَ / دِ] (ن مف / نف) ساکن. ساکت. مستریح. مطمئن. آرمیده.
- آرامیده شدن؛ سجو. تفرج.
- آرامیده شدن ورَم و آماس؛ انفشاش.
- آرامیده کردن ستور؛ توقیر آن. تسکین او.
- آرامیده گفتن؛ تهوید. نرم گفتن. آهسته و شمرده گفتن.
- آرامیده شدن؛ سجو. تفرج.
- آرامیده شدن ورَم و آماس؛ انفشاش.
- آرامیده کردن ستور؛ توقیر آن. تسکین او.
- آرامیده گفتن؛ تهوید. نرم گفتن. آهسته و شمرده گفتن.
جست و جوی دقیق
آرامیده
فرهنگ دهخدا
[دَ / دِ] (ن مف / نف) ساکن. ساکت. مستریح. مطمئن. آرمیده.
- آرامیده شدن؛ سجو. تفرج.
- آرامیده شدن ورَم و آماس؛ انفشاش.
- آرامیده کردن ستور؛ توقیر آن. تسکین او.
- آرامیده گفتن؛ تهوید. نرم گفتن. آهسته و شمرده گفتن.
- آرامیده شدن؛ سجو. تفرج.
- آرامیده شدن ورَم و آماس؛ انفشاش.
- آرامیده کردن ستور؛ توقیر آن. تسکین او.
- آرامیده گفتن؛ تهوید. نرم گفتن. آهسته و شمرده گفتن.
آرامیده
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آرامیده
(امف)ئارامبووگ، ئارامدانیشتوو، ئۆقرەگرتو، ئارام بووەوە، ئارامگرتوو، ئارخەیان، ئارخەیانبوو، ئاسوودهبوو، ئۆقرەگرتوو، ئەرخەیان، ئەرەسەکیا، ئەرەمرکیا، ئەرەوڕا، ئەولە، بڕواییهێناو، بێخەم، بێخەمبوو، بێدەنگ، پاڵداوەوە، پاڵلێداوەوە، پشتداوەوە، پشت ڕاست، پشتقایم، پشتلێداوەوە، پشتلێکردوەوە، پشوو داو، پشووداوەوە، پشووهاتوەوەسەرخۆ، پشوو هاتوەوەسەرەخۆ، پشوویەکهاتوەوهبەر، پشیداو، پەڕمیاو، تکداگ، تۆتکەخواردوو، تۆتکەکردوو، تۆتکەکردوەوە، تۆتکەگرتوو، تۆتەکەگرتوو، تۆتەکەگرتوەوە، تۆتیکەخواردوو، توێتکەخواردوو، توێتکەگرتوو، تهبتی، تەواساو، تەوتی، حاواوە، حهجماو، حهجمیو، حەساوە، حەویو، خاترجەم، داتەمریاگ، داساکیو، داسرەفتوو، داسرەوتوو، داسرەویو، داسەکناو، داسەکنیو، داکاساو، داکاسیاگ، داکەسیای، داکاسیو، داکەسیاگ، داکەسیو، داکەفتگ، داکەوتوو، داڕماو، دامراو، دامرکاو، دامرکاوەوە، داموکاو، دانەویو، دڵئاسوودە، دڵئاوخواردوەوە، دڵتەنا، دڵنیا، دڵنیابوو، ڕاکەوتوو، ڕۆتفتاو، ڕۆتەفتاو، ڕۆتەفتیو، ڕۆسەکناو، زەوتبوو، زەود بوو، ستارکردوو، ستارگرتوو، سرەفتوو، سرەواو، سرەوتگرتوو، سرەوتوو، سرەویو، سەکنیو، سوکنایی هاتوو، سهبووری هاتوو، سێبووری هاتوو، فکرئاسوودە، ڤەنەشتی، قاڕ، قریاگ، قورمیو، کامیا، کپبوو، کپبی، کپەنە، کڕ، کڕبوو، کوپیاو، کوپیو، گونجاو، گونجیو، گوێ دنج بوو، لاگرتوو، لهتاو، متمانهپەیداکردوو، مدرای، نهتریو، نەمْر، ورینگگرتو، وەرکهتوو، وەرکەفتگ، وەرکەوتوو، هاتوەوەسەرخۆ، هارام، هاڵهبوو، هامۆش، هەداداو، هەداری، هەدراندی، هەدریو، هەدنیو، هەڤیا بوو، هەندراو، هەندریاو، هەندریای، هەدریو، هەندریو، هێدیبوو، هێدیبوووه
(امف)ئارامبووگ، ئارامدانیشتوو، ئۆقرەگرتو، ئارام بووەوە، ئارامگرتوو، ئارخەیان، ئارخەیانبوو، ئاسوودهبوو، ئۆقرەگرتوو، ئەرخەیان، ئەرەسەکیا، ئەرەمرکیا، ئەرەوڕا، ئەولە، بڕواییهێناو، بێخەم، بێخەمبوو، بێدەنگ، پاڵداوەوە، پاڵلێداوەوە، پشتداوەوە، پشت ڕاست، پشتقایم، پشتلێداوەوە، پشتلێکردوەوە، پشوو داو، پشووداوەوە، پشووهاتوەوەسەرخۆ، پشوو هاتوەوەسەرەخۆ، پشوویەکهاتوەوهبەر، پشیداو، پەڕمیاو، تکداگ، تۆتکەخواردوو، تۆتکەکردوو، تۆتکەکردوەوە، تۆتکەگرتوو، تۆتەکەگرتوو، تۆتەکەگرتوەوە، تۆتیکەخواردوو، توێتکەخواردوو، توێتکەگرتوو، تهبتی، تەواساو، تەوتی، حاواوە، حهجماو، حهجمیو، حەساوە، حەویو، خاترجەم، داتەمریاگ، داساکیو، داسرەفتوو، داسرەوتوو، داسرەویو، داسەکناو، داسەکنیو، داکاساو، داکاسیاگ، داکەسیای، داکاسیو، داکەسیاگ، داکەسیو، داکەفتگ، داکەوتوو، داڕماو، دامراو، دامرکاو، دامرکاوەوە، داموکاو، دانەویو، دڵئاسوودە، دڵئاوخواردوەوە، دڵتەنا، دڵنیا، دڵنیابوو، ڕاکەوتوو، ڕۆتفتاو، ڕۆتەفتاو، ڕۆتەفتیو، ڕۆسەکناو، زەوتبوو، زەود بوو، ستارکردوو، ستارگرتوو، سرەفتوو، سرەواو، سرەوتگرتوو، سرەوتوو، سرەویو، سەکنیو، سوکنایی هاتوو، سهبووری هاتوو، سێبووری هاتوو، فکرئاسوودە، ڤەنەشتی، قاڕ، قریاگ، قورمیو، کامیا، کپبوو، کپبی، کپەنە، کڕ، کڕبوو، کوپیاو، کوپیو، گونجاو، گونجیو، گوێ دنج بوو، لاگرتوو، لهتاو، متمانهپەیداکردوو، مدرای، نهتریو، نەمْر، ورینگگرتو، وەرکهتوو، وەرکەفتگ، وەرکەوتوو، هاتوەوەسەرخۆ، هارام، هاڵهبوو، هامۆش، هەداداو، هەداری، هەدراندی، هەدریو، هەدنیو، هەڤیا بوو، هەندراو، هەندریاو، هەندریای، هەدریو، هەندریو، هێدیبوو، هێدیبوووه
آرامیده
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آرامیدِه/
صفت:
آرامیده
1. (قدیمی): بدون جنب و جوش، بیحرکت.
2. :لشکری آرمیده را به جوش آورد و دلهای آرامیده را (رمیده) گردانید. «(بخاری)»
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس
==زبان دیگر==
ریشه لغت:
زبان بهاری
آوایش:
/آرا/مَی/دِ/
اسم مرکب:
آرامیده
3. مترادف میانه، یا مرز و محدود دو مالک زمین که حد واسط آنها تاکستانی قرار گرفته باشد. قبلاً اشاره شده (مَی) در (زبان بهاری) به معنی (تاک) یا درخت (انگور) است.
4. :آراَ مَی (دِ).
5. ::میانه تاک است.
فارسی
آوایش:
/آرامیدِه/
صفت:
آرامیده
1. (قدیمی): بدون جنب و جوش، بیحرکت.
2. :لشکری آرمیده را به جوش آورد و دلهای آرامیده را (رمیده) گردانید. «(بخاری)»
فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس
==زبان دیگر==
ریشه لغت:
زبان بهاری
آوایش:
/آرا/مَی/دِ/
اسم مرکب:
آرامیده
3. مترادف میانه، یا مرز و محدود دو مالک زمین که حد واسط آنها تاکستانی قرار گرفته باشد. قبلاً اشاره شده (مَی) در (زبان بهاری) به معنی (تاک) یا درخت (انگور) است.
4. :آراَ مَی (دِ).
5. ::میانه تاک است.