آی واژه

(اِخ) نام فرشته ای است موکل بر دین و تدبیر امور و مصالحی که بروز آراد متعلق است. || (اِ) روز بیست وپنجم از هر ماه شمسی که آن را ارد نیز گویند و در این روز نو بریدن و نو پوشیدن را نیک و سفر و نقل و تحویل شوم شمردندی.

(اِخ) نام فرشته ای است موکل بر دین و تدبیر امور و مصالحی که بروز آراد متعلق است. || (اِ) روز بیست وپنجم از هر ماه شمسی که آن را ارد نیز گویند و در این روز نو بریدن و نو پوشیدن را نیک و سفر و نقل و تحویل شوم شمردندی.

[پسر] (در اعلام) نام فرشته‌ی موکل بر دین و تدبیر امور و مصالحی که به روز آراد متعلق است ؛ نام روز بیست و پنجم ماه شمسی ؛ (در پهلوی) آرای ، آراینده

ریشه‌ لغت:
فارسی
آوایش:
/آراد/
آراد. (اِخ) در پارسی نام فرشته ای است موکل بر دین و تدبیر امور و مصالحی که بروز آراد متعلق است .
(اِ) روز بیست وپنجم از هر ماه شمسی که آن را ارد نیز گویند و در این روز نو بریدن و نو پوشیدن را نیک و سفر و نقل و تحویل شوم شمردندی .

آراد در سنسکریت آراده ArAda و به معنی آوای ستایش است و نام یک استاد نیز بوده است.

اسم:
آراد
1. (گاه‌شماری): روز بیست و پنجم از هر ماه (شمسی) در ایران قدیم. اَرد.
2. آراسته.
3. نام یکی از سرداران کوروش‌بزرگ.

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ شمس
==زبان دیگر==
ریشه‌ لغت:
زبان بهاری
آوایش:
/آرا/دِ/
اسم:
آراد
4. مترادف با (میانه)، (وسط) در زبان فارسی، که ممکن است در (زبان معیار باستان) به صورت (آرا) - (دِ) صرف می‌شده و معنی خط مرزی یا خط تمللک زمین شخصی را می‌رسانده است.