آی واژه

(~. فُ) (حامص.) ۱- عمل آدم فروش اعم از سپردن و فروختن آدم‌ها به دست دیگران جهت منافع یا درآمد. ۲- کنایه از جاسوسی کردن.

(~. فُ) (حامص.)

۱- عمل آدم فروش اعم از سپردن و فروختن آدم‌ها به دست دیگران جهت منافع یا درآمد.

۲- کنایه از جاسوسی کردن.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آدَم/فُروشی/
حاصل مصدر:
آدم‌فروشی
1. عمل (آدم‌فروش)؛ کنایه از جاسوسی کردن. فروش (آدم).
2. (قاچاق‌ انسان)؛ اعم از سپردن و فروختن آدم‌ها به دست دیگران جهت منافع یا درآمد.

فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن