فرهنگ معین

آدم فروشی

(~. فُ) (حامص.) ۱- عمل آدم فروش اعم از سپردن و فروختن آدم‌ها به دست دیگران جهت منافع یا درآمد. ۲- کنایه از جاسوسی کردن.