آدمیزاده
معنی
[دَ دَ / دِ] (ص مرکب، اِ مرکب)آدمیزاد :
گر سفله بمال و جاه از آزاده به است
سگ نیز بصید از آدمیزاده به است.سعدی.
نه هر آدمیزاده از دد به است
که دد زآدمیزادهء بد به است.سعدی.
اگر مار زاید زن باردار
به از آدمیزادهء دیوسار.سعدی.
ببخش ای پسر کآدمیزاده صید
باحسان توان کرد و وحشی بقید.سعدی.
آدمیزاده طرفه معجونی است
کز فرشته سرشته وز حیوان.؟
گر سفله بمال و جاه از آزاده به است
سگ نیز بصید از آدمیزاده به است.سعدی.
نه هر آدمیزاده از دد به است
که دد زآدمیزادهء بد به است.سعدی.
اگر مار زاید زن باردار
به از آدمیزادهء دیوسار.سعدی.
ببخش ای پسر کآدمیزاده صید
باحسان توان کرد و وحشی بقید.سعدی.
آدمیزاده طرفه معجونی است
کز فرشته سرشته وز حیوان.؟
جست و جوی دقیق
آدمیزاده
فرهنگ دهخدا
[دَ دَ / دِ] (ص مرکب، اِ مرکب)آدمیزاد :
گر سفله بمال و جاه از آزاده به است
سگ نیز بصید از آدمیزاده به است.سعدی.
نه هر آدمیزاده از دد به است
که دد زآدمیزادهء بد به است.سعدی.
اگر مار زاید زن باردار
به از آدمیزادهء دیوسار.سعدی.
ببخش ای پسر کآدمیزاده صید
باحسان توان کرد و وحشی بقید.سعدی.
آدمیزاده طرفه معجونی است
کز فرشته سرشته وز حیوان.؟
گر سفله بمال و جاه از آزاده به است
سگ نیز بصید از آدمیزاده به است.سعدی.
نه هر آدمیزاده از دد به است
که دد زآدمیزادهء بد به است.سعدی.
اگر مار زاید زن باردار
به از آدمیزادهء دیوسار.سعدی.
ببخش ای پسر کآدمیزاده صید
باحسان توان کرد و وحشی بقید.سعدی.
آدمیزاده طرفه معجونی است
کز فرشته سرشته وز حیوان.؟
آدمیزاده
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آدمیزاده
(عف/صمر)ئادەم، ئادەمزاد، ئادەمی، ئاێم، ئادەمیزا، ئادەمیزاد، ئادەمیزادە، ئامێزا، ئایم، ئاێمیزا، ئاێمیزاێە، ئینسان، بنیام، بنیادەم، بنیاێم، بەشەر، چۆلەکهبکوژ، حیسان، خەڵک، عیسان، عینسان، مرۆ، مرۆڤ، مرۆک، مروی، مەردوم، مەردەی، مەرف، مەرڤ، مەرۆڤ، مەروو، مەری، مەریتە، مهۆ، مێر، مێرهۆڤ، هەرمی،
(عف/صمر)ئادەم، ئادەمزاد، ئادەمی، ئاێم، ئادەمیزا، ئادەمیزاد، ئادەمیزادە، ئامێزا، ئایم، ئاێمیزا، ئاێمیزاێە، ئینسان، بنیام، بنیادەم، بنیاێم، بەشەر، چۆلەکهبکوژ، حیسان، خەڵک، عیسان، عینسان، مرۆ، مرۆڤ، مرۆک، مروی، مەردوم، مەردەی، مەرف، مەرڤ، مەرۆڤ، مەروو، مەری، مەریتە، مهۆ، مێر، مێرهۆڤ، هەرمی،
آدمیزاده
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آدَمی/زاده/
صفت مرکب:
آدمیزاده
1. زاده آدم، انسان، بشر، (آدمیزاد)
2. :آدمیزاده بسا صادرات خلاف از خود به ظهور میرساند. «(شهری)»
فرهنگ لغت معین
فارسی
آوایش:
/آدَمی/زاده/
صفت مرکب:
آدمیزاده
1. زاده آدم، انسان، بشر، (آدمیزاد)
2. :آدمیزاده بسا صادرات خلاف از خود به ظهور میرساند. «(شهری)»
فرهنگ لغت معین