آی واژه

[ تر. ] (اِ.) همنام، هم اسم.

[ تر. ] (اِ.) همنام، هم اسم.

همنام

(ترکی، ص مرکب، اِ مرکب) آتاش. سمیّ. همنام :
گر کار بنامستی از آداشی عمّر
فرزند تو با عمّر بودستی هموار.
ناصرخسرو.
رجوع به آتاش شود.

آداش
(تر/ا)هاوناو، هەڤناڤ، هەمنام،

همنام

ریشه‌ لغت:
ترکی
آوایش:
/آ/داش/
صفت:
آداش
1. نسبت دو نفر به یکدیگر که هر دو یک نام دارند؛ هم‌اسم، همنام.
2. :آداش ممکن است به دو بخش (آ) - (داش) قابل تجزیه باشد که «آ» علامت ندا است و داش در این اصطلاح به معنی جوش آوردن و عصبانیت است. مترادف‌ها: (داداش)، (قارداش)، یُلداش

فرهنگ لغت معین/فرهنگ بزرگ سخن