آی واژه

[فُ] (حامص مرکب)شغل آجیل فروش. || (اِ مرکب) دکان آجیل فروش.

[فُ] (حامص مرکب)شغل آجیل فروش. || (اِ مرکب) دکان آجیل فروش.

آجیل فروشی
(حامص/افا)
کارآجیل‌فروش: ئاجیلفرۆشی، چەرەز فرۆشی، سوێرکەفرۆشی، شۆرکەفرۆشی،
مغازەی آجیل‌فروشی: دووکانی ئاجیلفرۆش، دووکانی چەرەز فرۆش، دووکانی‌ سوێرکەفرۆش، دووکانی ‌شۆرکەفرۆش،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آجیل/فروشی/
حاصل مصدر:
آجیل‌فروشی
1. شغل و عمل آجیل‌ فروش.
2. جایی‌که در آن، آجیل می‌فروشند. مترلدف‌ها: (آجیل)، (آجیلی)، (آجیل‌خوردن)، (آجیل‌دادن)، (آجیل‌گرفتن)، (آجیل‌خوری)، (آجیل‌شور)، (آجیل‌شیرین)، (آجیل‌فروش)، (آجیل‌‌آچار)، (آجیل‌مشکل‌گشا)، (آجیل‌چهارشنبه‌سوری)، (آجیل‌کسی‌کوک‌بودن)، (طعم آجیلی)

فرهنگ بزرگ سخن