آی واژه

[فُ] (نف مرکب) بایع و فروشندهء آجیل.

[فُ] (نف مرکب) بایع و فروشندهء آجیل.

آجیل فروش
(افا/ا/مر)ئاجیلفرۆش، چەرەزفرۆش، سوێرکەفرۆش، شۆرکەفرۆش،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آجیل/فروش/
صفت:
آجیل‌فروش
1. (گفتگو): آنکه آجیل می‌فروشد. مترلدف‌ها: (آجیل)، (آجیلی)، (آجیل‌خوردن)، (آجیل‌دادن)، (آجیل‌گرفتن)، (آجیل‌خوری)، (آجیل‌شور)، (آجیل‌شیرین)، (آجیل‌فروشی)، (آجیل‌‌آچار)، (آجیل‌مشکل‌گشا)، (آجیل‌چهارشنبه‌سوری)، (آجیل‌کسی‌کوک‌بودن)، (طعم آجیلی)

فرهنگ بزرگ سخن