آی واژه

(اِ) کدبانویی که دخترکان را تعلیم خواندن و دوختن دهد. معلمه. || مشیمه. زهدان. بچه دان.

(اِ) کدبانویی که دخترکان را تعلیم خواندن و دوختن دهد. معلمه. || مشیمه. زهدان. بچه دان.

آتون
آتون: ( آ ـ تُو ن) جْوانیں جنین، بانُک، جنینی نامے، بلے بُندر ءَ ھما جنین ءَ گْوشتگ اِش کہ اِے دگہ جِنک ءُ جنیناں گُد ءِ دوچگ ئِے سوج داتگ بزاں گُد دوچگ ءِ استاد.

آتون (همچنین آتونُ یا آتِنُ؛ به زبان مصری باستان: ) ایزدی خورشیدی در مصر باستان بود که در دورهٔ دودمان هجدهم و به‌ویژه در زمان آخناتون به‌عنوان خدای یگانهٔ رسمی کشور پرستش می‌شد. دورهٔ سلطنت آخناتون (۱۳۵۳ تا ۱۳۳۶ پیش از میلاد) و پرستش آتون، مشخصهٔ دوره‌ای از تاریخ مصر است که به آن دوره آمارنه گفته می‌شود. با مرگ آخناتون، آیین آتون‌پرستی دوام نیاورد. اندکی پس از او، توت‌عنخ‌آمون، یکی از جانشینانش، پرستش خدایان دیگر از جمله آمون را احیا کرد و آتون را از جایگاه خدای یگانه کنار نهاد. در نگاره‌ها، آتون معمولاً به‌شکل قرص خورشیدی نمایش داده می‌شود که پرتوهایش به دستان انسانی ختم می‌شود.