آتش پاره
معنی
(~. رِ) (اِمر.)
۱- پاره آتش، اخگر.
۲- کنایه از: کودک شریر.
جست و جوی دقیق
آتش پاره
فرهنگ معین
(~. رِ) (اِمر.)
۱- پاره آتش، اخگر.
۲- کنایه از: کودک شریر.
۱- پاره آتش، اخگر.
۲- کنایه از: کودک شریر.
آتش پاره
فرهنگ دهخدا
[تَ رَ / رِ] (اِ مرکب) اخگر. سکار. بجال. جمره. جذوه. قبس. || کرم شب تاب. || (ص مرکب) مجازاً، سخت جافی و ستمکار :
عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره ای
باددستی خاکیی بی آبی آتش پاره ای.سنائی.
|| داهی.
- مثل آتش پاره؛ کودکی سخت بی آرام و شریر و شوخ.
|| چابک و چربدست.
عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره ای
باددستی خاکیی بی آبی آتش پاره ای.سنائی.
|| داهی.
- مثل آتش پاره؛ کودکی سخت بی آرام و شریر و شوخ.
|| چابک و چربدست.
آتش پاره
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
گونههای دیگر نوشتاری:
(آتشباره)
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آتَش/پارِه/
صفت:
آتشپاره
1. (گفتگو): زیباروی پر نشاط. پاره (آتش)، اخگر.
2. :محو تماشای یک تن از این دختران آتشپاره گردیده بود. «(جمالزاده)»
3. (مجاز): شرور و موذی. کودک (شریر).
فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ سخن
(En:fire brand)
(آتشباره)
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آتَش/پارِه/
صفت:
آتشپاره
1. (گفتگو): زیباروی پر نشاط. پاره (آتش)، اخگر.
2. :محو تماشای یک تن از این دختران آتشپاره گردیده بود. «(جمالزاده)»
3. (مجاز): شرور و موذی. کودک (شریر).
فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ سخن
(En:fire brand)