آی واژه

(~.) (حامص.) ۱- بازی با آتش. ۲- افروختن آلات و ادواتی که با باروت به صورت گوناگون ساخته می‌شود.

(~.) (حامص.)

۱- بازی با آتش.

۲- افروختن آلات و ادواتی که با باروت به صورت گوناگون ساخته می‌شود.

ئه‌یره‌کڵێ

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آتش/بازی/
حاصل مصدر:
آتش‌بازی
1. عمل (آتش‌باز)، بازی کردن با آتش.
2. افروختن آلات و ادواتی که با باروت به صورت گوناگون ساخته می‌شود.
3. از رسومات (جشن) و (شادمانی) که آلات و ادواتی از (باروت) به شکل‌های گوناگون درست می‌کنند و شب جشن آن‌ها را آتش می‌زنند.

فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ سخن