[تَ کَ دَ / دِ] (اِ مرکب)پرستشگاه مغان و جای آتش افروختن. بیت النار. بیت النیران. آتشگاه :

(تَ کَ دِ) (اِمر.) جایی که زردشتیان آتش مقدس را در آن نگه داری کنند، نیایشگاه زرتشتیان، آذرکده، آتشگاه.

آتشخانه، آتشگاه، آذرکده، آذرگاه، عبادتخانه، معبد

ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﺮﻳﻦ ﺑﺼﺮﯼ ﮔﻮﻳﺪ: ﺁﺗﺸﻜﺪﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺏ, ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻣﻜﺮﻭﻩ ﺑﻮﺩ. ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﮐﺮﻣﺎﻧﯽ ﮔﻮﻳﺪ: ﺁﺗﺸﻜﺪﻩ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺣﻤﻖ ﻭ ﺧﺎﻟﻲ ﺑﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﺗﺸﻜﺪﻩ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﻪ ﻭﻱ ﺭﺳﻴﺪ, ﺩﻟﻴﻞ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺁﻥ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻣﺬﻟﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﺭﻱ ﺑﻪ ﻭﻱ ﺭﺳﺪ, ﻟﻴﻜﻦ ﺍﺯ ﺑﺪﻱ ﺑﺮﻫﺪ ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ ﺧﻮﺭﺩ.