[بِ گَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آب جوشیده و حارّ. حمیم. (دهار). || آب معدنی که بالطبع گرم باشد. حَمّه: آب گرم لاریجان. آب گرم شاهان گرماب. || حمامی که بر این آب سازند مداوای بیماران را.

[بِ گَ] (اِخ) نام محلی کنار راه قزوین و همدان میان قرخبلاق و نجف آباد، بفاصلهء 236500 گز از تهران. || نام رودی از روافد رود گرگان.

(بِ گَ) (اِمر.) ۱- آب معدنی گرم که از زمین می‌جوشد. ۲- جایی که در آن آب معدنی باشد. ۳- اشک. ۴- شراب.

ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﺮﻳﻦ ﺑﺼﺮﯼ ﮔﻮﻳﺪ: ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻨﺪ ﺁﺏ ﮔﺮﻡ ﻣﻲ ﺧﻮﺭﺩ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ ﮐﺮﻣﺎﻧﯽ ﮔﻮﻳﺪ: ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻨﺪ ﻛﻪ ﺁﺏ ﮔﺮﻡ ﻫﻤﻲ ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ, ﭼﻨﺎﻧﻜﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺧﺒﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ, ﺩﻟﻴﻞ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﻮﺩ ﻳﺎ ﻏﻤﻲ ﺳﺨﺖ ﺑﺪﻭ ﺭﺳﺪ ﻣﻨﻮﭼﻬﺮ ﻣﻄﻴﻌﻲ ﺗﻬﺮﺍﻧﻲ ﮔﻮﻳﺪ: .ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﻲ ﺑﻪ ﺭﻭﻱ ﺷﻤﺎ ﺁﺏ ﮔﺮﻡ ﭘﺎﺷﻴﺪ ﻳﺎ ﺁﺏ ﺭﻳﺨﺖ ﻭ ﺁﻥ ﺁﺏ ﮐﺜﻴﻒ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺘﻌﻔﻦ ﺑﻮﺩ ﻳﮏ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪﻳﺪ ﺷﻤﺎ ﺭﻭﻱ ﮐﺴﻲ ﺁﺏ ﮔﺮﻡ ﺭﻳﺨﺘﻴﺪ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺍﮔﺮ ﺁﺷﻨﺎ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺣﻖ ﺍﻭ ﺳﺘﻢ ﺭﻭﺍ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻳﮑﻲ ﺍﺯ ﺑﺴﺘﮕﺎﻥ ﺑﻼ ﻓﺼﻞ ﺧﻮﺩ ﺁﺳﻴﺐ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﻳﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﻧﺎﺷﻨﺎﺱ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻴﺘﻲ ﺑﺪ ﺩﺭ ﺷﻤﺎ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﻱ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﻱ ﻧﺰﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺪ ﺁﻥ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻮﺩ ﻟﻮﮎ ﺍﻭﻳﺘﻨﻬﺎﻭ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ: ﺁﺏ ﮔﺮﻡ: ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ