آب انداز
معنی
(اَ)(اِمر.)
۱- استراحتگاهی در میان دو منزل برای رفع خستگی از چهارپایان.
۲- آب دزدک.
جست و جوی دقیق
آب انداز
فرهنگ معین
(اَ)(اِمر.)
۱- استراحتگاهی در میان دو منزل برای رفع خستگی از چهارپایان.
۲- آب دزدک.
۱- استراحتگاهی در میان دو منزل برای رفع خستگی از چهارپایان.
۲- آب دزدک.
آب انداز
فرهنگ دهخدا
[اَ] (اِ مرکب) توقفگاه ستور میان دو منزل، آسایش و رفع ماندگی را. || چوبی کاواک و میان تهی کرده که چوبی دیگر در میان آن فروبرند و بفشار آب در آن کنند و نیز بیرون افکنند. آبدزدک. و به عربی آن را زراقه (ربنجنی)، ذراقه و سراقه و مضخه گویند.
آب انداز
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آب/انداز/
اسم مرکب:
آبانداز
1. (قدیم): استراحتگاهی در میان دو (منزل) کاروانها برای رفع خستگی خود و از چهارپایان، توقف میکردند.
2. آب دزدک.
واژههای مشتق شده:
(آب اندازی)
فرهنگ لغت معین
فارسی
آوایش:
/آب/انداز/
اسم مرکب:
آبانداز
1. (قدیم): استراحتگاهی در میان دو (منزل) کاروانها برای رفع خستگی خود و از چهارپایان، توقف میکردند.
2. آب دزدک.
واژههای مشتق شده:
(آب اندازی)
فرهنگ لغت معین