آی واژه

(وَ دَ) (مص ل.) نوعی بیماری چشم که بر اثر پیری یا بیماری آب از چشم روان می‌گردد.

(وَ دَ) (مص ل.) نوعی بیماری چشم که بر اثر پیری یا بیماری آب از چشم روان می‌گردد.

آب آوردن
(مص‌م)ئاوئاوردەی، ئاوسەرکەم، ئاوقەرت(ب)، ئاوکردن، ئاوهێنان، ڕەئاوکەوتن، کۆبوونەوەی ئاو لەلەشی مرۆڤدا بەهۆی نەخۆشی،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آب/آوردَن/
مصدر فعل لازم:
آب‌آوردن پز
1. مبتلا شدن چشم به بیماری (آب‌مروارید) یا آبِ‌سیاه.
2. جمع شدن مایع در بعضی از جاهای (بدن) مثل (زانو)، (شکن)، و مانند آنها به سبب بیماری.
3. نوعی بیماری چشم که بر اثر پیری یا بیماری آب از چشم روان می‌گردد.

فرهنگ بزرگ سخن/:فرهنگ لغت معین