آی واژه

[خوَ / خُ] (اِ مرکب)کاسهء خردتر از باطیه و بزرگتر از ماست خوری که عادهً در آن آبگوشت خورند.

[خوَ / خُ] (اِ مرکب)کاسهء خردتر از باطیه و بزرگتر از ماست خوری که عادهً در آن آبگوشت خورند.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آبگوشت/خورِی/
حاصل مصدر:
آبگوشت‌خوری
1. (آبگوشت) خوردن. صفت نسبی:
2. ظرفی که در آن آبگوشت می‌خورند.

فرهنگ بزرگ سخن