آی واژه

(اِمر.) از غذاهای اصیل ایرانی است. خوراکی رقیق که از پختن گوشت و پیاز و سیب زمینی و حبوبات درست می‌شود که در دو مرحله می‌خورند اول آب آن را با تکه‌های نان مخلوط نموده، می‌خورند (ترید) و بقیه مواد را کاملا کوبیده با نان و چاشنی مانند ترشی و سبزی خوردن میل می‌کنند(گوشت کوبیده).

(اِمر.) از غذاهای اصیل ایرانی است. خوراکی رقیق که از پختن گوشت و پیاز و سیب زمینی و حبوبات درست می‌شود که در دو مرحله می‌خورند اول آب آن را با تکه‌های نان مخلوط نموده، می‌خورند (ترید) و بقیه مواد را کاملا کوبیده با نان و چاشنی مانند ترشی و سبزی خوردن میل می‌کنند(گوشت کوبیده).

(اِ مرکب) طعامی که از گوشت غالباً با نخود و لوبیا پزند و آب آن را اشکنه یعنی ترید کنند :
گر آبگوشت که من می پزم بخسته دهند
خورد به روز سیم پاچه چون شکر رنجور.
بسحاق اطعمه.
|| طعمه ای که پیش از شکار، باز و دیگر جوارح طیور را دهند. مُسْته. چشته. || مایعی خاص برای تربیت حیوانات ذره بینی.

آبگوشت
(ا/مر)ئاوگۆشت، چڵاو، چەلاو، شۆرباوگۆشت، گۆژدینە، گۆشتاو، گۆشتێن، یەخنی، یەغنی،

ئاوگۆشت,ئاووگۆشت,گۆشتاو,یه‌خنی,یه‌غنی

[زیست‌شناسی- میکرب‌شناسی] Broth
هر نوع محیط مایع که پایه آن آبگوشت مغذی یا پروتئین آبکافت‌شده باشد

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آب/گوشت/

اسم مرکب:
آبگوشت
1. خوراك ديرينه‌ی ایرانی شامل (گوشت) گوسفند با چربی، (نخود)، (سیب‌زمینی)، (پیاز) همراه با آب طبخ می‌شود و در دو مرحله صرف می‌گردد. مرحله اول آب آن را با تکه‌های (نان) تیلیت نموده، می‌خورند ((ترید))؛ الباقی مواد ((گوشت کوبیده)) را با نان صرف می‌شود. چاشنی آبگوشت (ترشی)، (ماست) یا (دوغ) و (سبزیجات) است.
2. طعمه‌ای که پیش از شکار، (باز) و دیگر جوارح طیور را دهند. مُسْته. (چشته).
3. مایعی خاص برای تربیت حیوانات ذره‌بینی. هر نوع محیط مایع که پایۀ آن آبگوشت مغذی یا (پروتئین) آبکافت‌شده باشد. ––––