آی واژه

(ص نسبی) منسوب به آبکار. || (حامص مرکب) شغل و عمل آبکار. || (اِ مرکب) دکان آبکار.

(ص نسبی) منسوب به آبکار. || (حامص مرکب) شغل و عمل آبکار. || (اِ مرکب) دکان آبکار.

آبکاری
(حامص)
آبدادن‌فلزات: ئاودانی‌‌‌کانزا، 2 ~ آبیاری،
بادەفروشی: بادەفرۆشی، ‌مەیخانەچێتی، ‌مەیفرۆشی،
بادەنوشی: بادەنۆشی، مەیخواردنەوە،
حکاکی: نەقیمسازی، نەقیمەهەڵقەندن، هەڵقەندنی نەخش لەسەرکانزا،
سقّائی: ئاوفرۆشی، ئاوکێشان، ئاوکێشی، ئاوهێنان،
ئاوکاری، ئاوەزێر/ئاوەزێو کردن، داپۆشینی کانزا بەکانزای بەنرختر،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آبکاری/
حاصل مصدر:
آبکاری
1. (مواد): گرم کردن و سپس سرد کردن فلزها و آلیاژها به منظور ایجاد خواص مورد نظر در آنها.
2. (مواد): ایجاد لایه‌ای نازک و چسبنده از (فلز) روی (جسم).
3. یا (آبگری)، یکی از فنون قدیمی ایرانی است برای زیباسازی و (آب‌ طلا دادن) فلزات این کلمه بصورت عبقری به عربی رفته و به معنی (هنر) و (ابتکار) بکار می رود.

فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ‌ سخن

(En:plating)