آی واژه

(بِ) (اِ.) مایعی غلیظ که با جنین از شکم مادر خارج می‌شود.

(بِ) (اِ.) مایعی غلیظ که با جنین از شکم مادر خارج می‌شود.

[بَ / بِ] (اِ) لیزابه و لعابی که با جنین توأم برآید از شکم مادر. سخد. شاهد. نخط.

[بَ / بِ] (اِ) در نوشابه و شورآبه و دوآبه، آب.

[آبْ بَ / بِ] (اِ) در زبان کودکان خُرد، آب.

[بَ] (اِخ) نام قریه ای نزدیک ساوه و نسبت بدان آبی است و آن را آوه نیز گویند و نسبت بدان آوی باشد. || نام قریه ای به اصفهان. || نام شهری به افریقیه.

آبه
(ا)ئارەما، ئاڤاڵیچ، ئاوه‌پڵیمانە، ئاوی ‏لیچقی‌گەڵ منداڵ ‌لەکاتی‌زاندا، بڵیمانە، پاوڕ خستن، پڵیمانە، لیچقاو، لێمان، لیمانە،

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آبِه/
اسم:
آبه
1. (پزشکی): مایع (آمنیوتیک)؛ مایعی غلیظ که با جنین از شکم مادر خارج می‌شود.

2. در زبان (کودکان) خرد، (آب)
3. در (نوشابه) و (شورآبه) و (دوآبه)، آب
4. (لیزابه) و (لعاب)ی که با (جنین) توأم برآید از (شکم) (مادر). (سخد). (شاهد). (نخط).
5. پدر
6. ننگ و رسوائی، رسوائی و شرم
7. گلو گرفته
8. جمع بهو
9. یاد آوردن چیز را
10. طایفه و ایلی از ترک .

اسم خاص:
11. آبه

12. نام (قریه)‌ای نزدیک (ساوه) و نسبت بدان آبی است و آن را (آوه) نیز گویند و نسبت بدان (آوی) باشد.
13. نام قریه‌ای به (اصفهان).
14. نام (شهر)ی در (آفریقا).

فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ سخن