آی واژه

(~. کَ دَ) (مص م.) حامله کردن، باردار کردن.

(~. کَ دَ) (مص م.) حامله کردن، باردار کردن.

[بِ تَ کَ دَ] (مص مرکب) احبال. (زوزنی). القاح.

آبستن کردن
(مص‌‌م)
ئاڤساندن، ئاوس کردن، تۆل ‏پرکردن، حامیلەکردن، زگپرکردن، سک پرکردن، منداڵ‌وەزگی خستن، یاوسکردن،
ئەسەی، به‌پارەکەسێ کڕین، بەرتیل دان((ازمدتی پیش نگهبان‌را آبستن کرده‌بود)، خۆشەکردن، سەندن،

ئاوس کردن

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آبِستن/کدَن/
مصدر فعل متعدی:
آبستن‌کردن
1. (جانوری): حامله کردن، باردار کردن.آمیزش کردن (نر) با (ماده) پستاندار و باردار کردن او، یا بارور کردن با تلقیح مصنوعی.

فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ‌سخن