آی واژه

(اِ.) گل همیشه بهار.

(اِ.) گل همیشه بهار.

(اِ)(1) نوعی از ریاحین که پیوسته سبز بود و برگ آن نیفتد و پای دیوارها و جاهای سایه دار روید و آن را به عربی حی العالم گویند و در طب بکار است و در آذربایجان بسیار باشد. (از برهان). همیشه جوان. همیشک جوان. بیش بهار. میش بهار. میشا. اذن القاضی. اذن القسیس. بعضی گویند بستان افروز است و خوردن آن با شراب کرمهای دراز معده را برآورد. (از برهان).
.(لاتینی)
(1) - Sempervivum

آبرون[ا] (ئابروون - abrûn)گوڵی هەمیشە بەهار.

آبرون
(ا)گەڵاماسی، وەرکەمەرام گیایەکی بۆنخۆشەبەهاران لەسەربەردان دەڕوێ،

اسم:
1. گل همیشه بهار.

فرهنگ لغت معین

آبرون: نوعی از ریاحین که همیشه سبز باشد، برگ آن نیافتد و پای دیوارها و جاهای سایه دار روید. آن را به عربی "حی العالم" گویند.کاربرد پزشکی دارد و در آذربایجان بسیار باشد. (برهان)

2. آبرون: همیشه جوان منبع: فرهنگ دهخدا