آبروداری
معنی
[بِ] (حامص مرکب) صفت و چگونگی آبرودار.
جست و جوی دقیق
آبروداری
فرهنگ دهخدا
[بِ] (حامص مرکب) صفت و چگونگی آبرودار.
آبروداری
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آبروداری
(حامص)ئابڕووداری، ئابڕوومەندی، ئابوور، ئاڤرووداری، ئیحتوبار، بەئابڕوویی، بهئیحتوباری، بەحورمهتی، بەحەیایی، بەڕێزی، بەشەرمی، بەشەڕەفی، بەنامووسی، حورمهت، حەیا، حەیابەخۆیی، خاوەنئابڕوویی، خاوەن شەرەفی، ڕووپاکی، ڕووسووری، ڕێز، شەرمداری، شەرەفداری، فهێتوویی،
(حامص)ئابڕووداری، ئابڕوومەندی، ئابوور، ئاڤرووداری، ئیحتوبار، بەئابڕوویی، بهئیحتوباری، بەحورمهتی، بەحەیایی، بەڕێزی، بەشەرمی، بەشەڕەفی، بەنامووسی، حورمهت، حەیا، حەیابەخۆیی، خاوەنئابڕوویی، خاوەن شەرەفی، ڕووپاکی، ڕووسووری، ڕێز، شەرمداری، شەرەفداری، فهێتوویی،
آبروداری
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آبرو/داری/
حاصل مصدر:
آبروداری
1. نگه داشتن حیثیت و شخصیت با وجود تنگدستی.
2. :با کمال آبروداری به (کلفتی) راضی شدم. «(مسعود)»
فرهنگ بزرگ سخن
فارسی
آوایش:
/آبرو/داری/
حاصل مصدر:
آبروداری
1. نگه داشتن حیثیت و شخصیت با وجود تنگدستی.
2. :با کمال آبروداری به (کلفتی) راضی شدم. «(مسعود)»
فرهنگ بزرگ سخن