آبرودار
معنی
[بِ] (نف مرکب) صاحب آبرو. متعفف. بااعتبار. ارجمند و بامناعت.
جست و جوی دقیق
آبرودار
فرهنگ دهخدا
[بِ] (نف مرکب) صاحب آبرو. متعفف. بااعتبار. ارجمند و بامناعت.
آبرودار
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آبرودار
(افا/امر)ئابڕوودار، ئابڕوومەند، ئاڤروودار، ئاڕوودار، ئاکوو، باشەرموحەێا، بەئابڕوو، بهئیحتوبار، بەحورمهت، بەحەیا، بەڕێز، بەشەرم، بەشەڕەف، بەنامووس، حەیابەخۆ، خاوەن ئابڕوو، خاوەنشەرەف، ڕووپاک، ڕووسوور، سەربەرز، شەرمدار، فهێتوو، هەڵکەفتێ،
(افا/امر)ئابڕوودار، ئابڕوومەند، ئاڤروودار، ئاڕوودار، ئاکوو، باشەرموحەێا، بەئابڕوو، بهئیحتوبار، بەحورمهت، بەحەیا، بەڕێز، بەشەرم، بەشەڕەف، بەنامووس، حەیابەخۆ، خاوەن ئابڕوو، خاوەنشەرەف، ڕووپاک، ڕووسوور، سەربەرز، شەرمدار، فهێتوو، هەڵکەفتێ،
آبرودار
گویش بلوچی
آبرودار
آبرودار: ( آب رُو + دَار) لجّ دار، میار دار، وشنام، ازّت دار، شرپدار
آبرودار: ( آب رُو + دَار) لجّ دار، میار دار، وشنام، ازّت دار، شرپدار
آبرودار
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آبرو/دار/
صفت:
آبرودار
1. دارنده (آبرو)؛ ویژگی آنکه با تهیدستی و نداشتن وسایل گذاران زندگی، عزتنفْسی دارد و شخصیت خود را حفظ میکند. واژههای مشتق شده: (آبروداری)
فرهنگ بزرگ سخن
فارسی
آوایش:
/آبرو/دار/
صفت:
آبرودار
1. دارنده (آبرو)؛ ویژگی آنکه با تهیدستی و نداشتن وسایل گذاران زندگی، عزتنفْسی دارد و شخصیت خود را حفظ میکند. واژههای مشتق شده: (آبروداری)
فرهنگ بزرگ سخن