آبدست
معنی
(دَ)
۱- (ص مر.) زاهد، پاکدامن.
۲- ماهر، استاد.
۳- (اِمر.) مستراح.
۴- لباده.
جست و جوی دقیق
آبدست
فرهنگ معین
(دَ)
۱- (ص مر.) زاهد، پاکدامن.
۲- ماهر، استاد.
۳- (اِمر.) مستراح.
۴- لباده.
۱- (ص مر.) زاهد، پاکدامن.
۲- ماهر، استاد.
۳- (اِمر.) مستراح.
۴- لباده.
آبدست
فرهنگ دهخدا
[دَ] (اِ مرکب) قسمی جامه و پوشش. لباده. جبهء آستین کوتاه. || قسمت فوقانی سرآستین درازتر از قسمت تحتانی آن که بر روی آستین برگردانند زینت را. سنبوسه. || مستراح. مبرز. || (ص مرکب) سخت چابک و تند. چربدست. ماهر. استاد. رجوع به آبدستی شود. || زاهد پاکدامن و پرهیزکار :
نعیم پاک بستاند چو کرد آلوده بسپارد
نه شرم از آبدست آید نه ننگ از آبدستانش.
خاقانی.
نعیم پاک بستاند چو کرد آلوده بسپارد
نه شرم از آبدست آید نه ننگ از آبدستانش.
خاقانی.
آبدست
واژهنامه گوند (کردی به کردی و فارسی به کوردی)
آبدست[ا] (ئابدەست - abdest)ئاوێک کە دەست و دەموچاوی پێ بشۆن، واتای دەستنوێژ، تاقواو خواناسی و داوێن پاکیش دەگەیەنێت.
آبدست
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آبدست
(ا/مر)
ورزیده: ئارەق چنیاگ، ئازالەکار، ئیشزان، باڵادەست(در این کار مهارت زیادی دارد: دەستێکی باڵای لەوکارەدا هەیه)، بهئەزموون، بەدەستوبرد، بەردهبار، بەرگەڕ، پسپۆڕ، تالیمدراو، تەڕدەس، تەڕدەست، تەعلیم دادراو، تەعلیمدراو، تەی، تەیەوبووگ، جەرجهە، جەرجەك، جەکار نهبەرئامای، چالاک، چنگە، چەنەزان، چێ، چنگە، حاملاو، حاملێندراو، خاراو، ڕاهاتوو، ڕاهاتی، ڕاهێندراو، ڕاهێنراو، زانەچان، زهبربەدەست، زهبەردەست، ژیلافە، سەرڕاست، سەرناس، شارەزا، شەهرەزا، شاک، عاملاو، غارا، فەنتازی، فێرکراو، فێرەکار، قاڵ، کارامە، کارامەد، کارئاشنا، کاربین، کار جوان، کارچاک، کاردیتوو، کاردیتی، کاردیدە، کاردیە، کارزان، کارکردە، کارناس، کارەما، کراری، کرمکار، کەیکوا، لهبار، لەکاردەرهاتگ، لەکاردەرهاتو، لەکارزان، لێزان، ماهر، ماهیر، مەحلان، مەزبووت، مەعلان، مەلاح، مەشقپێکراو، وەستا،
آبِشستنصورت: ئاوی دەستو چاو پێشتن،
استنجاءکردنبهآب: تارهتکردن، خاوێنکردنەوەی شوێنی مێز یا پیسایی وێکەوتوو بەئاو،
زاهد: پارێزکار، پیاوچاک، داوێن پاک، زاهید،
سنبوسه: ئادەستە، ئاسوێنە، ئانگوچک، ئاوەستی، ئووچک، ئەنگوچک، سۆرانی، کلکئەنگوچک، کلکە، کەڵانگوچک، لەڤەندی، لەوەندی، وچک، هەنگوچک،
مستراح: ئابخانە، ئاب دەست، ئاڤدۆنگ، ئاڤدەس، ئاڤدەست، ئاڤدەستخانە، ئاڤڕێژ، ئاڤڕێژن، ئاوخانە، ئاودەس، ئاودەست، ئاودەستخانە، ئاودەس خانە، ئەدهب، ئەدهب خانە، پەراو، پێشاو، تهتی، جێمیز، چۆلک، چەشمە، دەستاڤ، دەستاو، دەماوەل، زەرووری، سرت، سەراو، سەرپێشاو، عەدهبخانە، عەوەگخانە، کناراو، کەناراو، کەنشت، کەنەف، کەنەفە، کەییل، کیناراو، مامشاخانە، مبال، مستەڕاب، مستەڕاح، مهبال، مەوال، نیشتنگا، هەمامۆک،
وضو: دەستنوێژ، دەسمێژ، دەسنوێژ،
(ا/مر)
ورزیده: ئارەق چنیاگ، ئازالەکار، ئیشزان، باڵادەست(در این کار مهارت زیادی دارد: دەستێکی باڵای لەوکارەدا هەیه)، بهئەزموون، بەدەستوبرد، بەردهبار، بەرگەڕ، پسپۆڕ، تالیمدراو، تەڕدەس، تەڕدەست، تەعلیم دادراو، تەعلیمدراو، تەی، تەیەوبووگ، جەرجهە، جەرجەك، جەکار نهبەرئامای، چالاک، چنگە، چەنەزان، چێ، چنگە، حاملاو، حاملێندراو، خاراو، ڕاهاتوو، ڕاهاتی، ڕاهێندراو، ڕاهێنراو، زانەچان، زهبربەدەست، زهبەردەست، ژیلافە، سەرڕاست، سەرناس، شارەزا، شەهرەزا، شاک، عاملاو، غارا، فەنتازی، فێرکراو، فێرەکار، قاڵ، کارامە، کارامەد، کارئاشنا، کاربین، کار جوان، کارچاک، کاردیتوو، کاردیتی، کاردیدە، کاردیە، کارزان، کارکردە، کارناس، کارەما، کراری، کرمکار، کەیکوا، لهبار، لەکاردەرهاتگ، لەکاردەرهاتو، لەکارزان، لێزان، ماهر، ماهیر، مەحلان، مەزبووت، مەعلان، مەلاح، مەشقپێکراو، وەستا،
آبِشستنصورت: ئاوی دەستو چاو پێشتن،
استنجاءکردنبهآب: تارهتکردن، خاوێنکردنەوەی شوێنی مێز یا پیسایی وێکەوتوو بەئاو،
زاهد: پارێزکار، پیاوچاک، داوێن پاک، زاهید،
سنبوسه: ئادەستە، ئاسوێنە، ئانگوچک، ئاوەستی، ئووچک، ئەنگوچک، سۆرانی، کلکئەنگوچک، کلکە، کەڵانگوچک، لەڤەندی، لەوەندی، وچک، هەنگوچک،
مستراح: ئابخانە، ئاب دەست، ئاڤدۆنگ، ئاڤدەس، ئاڤدەست، ئاڤدەستخانە، ئاڤڕێژ، ئاڤڕێژن، ئاوخانە، ئاودەس، ئاودەست، ئاودەستخانە، ئاودەس خانە، ئەدهب، ئەدهب خانە، پەراو، پێشاو، تهتی، جێمیز، چۆلک، چەشمە، دەستاڤ، دەستاو، دەماوەل، زەرووری، سرت، سەراو، سەرپێشاو، عەدهبخانە، عەوەگخانە، کناراو، کەناراو، کەنشت، کەنەف، کەنەفە، کەییل، کیناراو، مامشاخانە، مبال، مستەڕاب، مستەڕاح، مهبال، مەوال، نیشتنگا، هەمامۆک،
وضو: دەستنوێژ، دەسمێژ، دەسنوێژ،
آبدست
گویش بلوچی
آبدست
آبدست: ( آب ـ دس ـ ت) آپ دست، آپدست، مس، پیشاپ: ھما آپ کہ گُٹّگ اِش چَہ ھون ءَ گیشّن اَنت کہ ماں کُرکّ ءِ پیلک „ ساھین„ ءَ ایر رچگ ءُ جم بیگ ءَ رند چہ سو ءَ در کیت ـ ( سوج: باز نزانتکار اِے گال ءِ بزانت ءَ پارسی ءِ „ آبدست„ گر اَنت ءُ دستنماز ( دز نماز وضو) ءِ بزانت ءَ زیر اَنت ئِے کہ ماں بلوچی ءَ پہ بِھہ رد اِنت) آب دست کنگ: پیشاب کنگ ـ URINE
آبدست: ( آب ـ دس ـ ت) آپ دست، آپدست، مس، پیشاپ: ھما آپ کہ گُٹّگ اِش چَہ ھون ءَ گیشّن اَنت کہ ماں کُرکّ ءِ پیلک „ ساھین„ ءَ ایر رچگ ءُ جم بیگ ءَ رند چہ سو ءَ در کیت ـ ( سوج: باز نزانتکار اِے گال ءِ بزانت ءَ پارسی ءِ „ آبدست„ گر اَنت ءُ دستنماز ( دز نماز وضو) ءِ بزانت ءَ زیر اَنت ئِے کہ ماں بلوچی ءَ پہ بِھہ رد اِنت) آب دست کنگ: پیشاب کنگ ـ URINE
آبدست
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
1. تغییرمسیر (آبدست)