آی واژه

۱ - (حامص.) آبدار بودن، شغل آبدار. ۲- طراوت، تازگی. ۳- (اِ.) نمدی نامرغوب که در سفرها مورد استفاده قرار می‌گرفت.

۱ - (حامص.) آبدار بودن، شغل آبدار.

۲- طراوت، تازگی.

۳- (اِ.) نمدی نامرغوب که در سفرها مورد استفاده قرار می‌گرفت.

(حامص مرکب) شغل آبدار :
سوی آبداری رسید آبدار
نکوهیده خواندار برشد بدار.
شمسی (یوسف و زلیخا).
|| طراوت. تازگی. ریّ :
بدین آبداری و این راستی
زمان تا زمان آیدش کاستی.فردوسی.
|| (اِ مرکب) اسبی یا استری که بر آن اثاث آبدارخانه حمل کنند و نیز خود آن اثاث را آبداری گویند. || نمدی از جنس پست که در سفرها همراه دارند گستردن در منازل را.

آبداری

(ا): لبادێک ‌بووە لە سەفەراندا بۆ ڕاخستن‌ لەمزڵەکاندا بردوویانە،
(ا): وڵاخی هەڵگری کەلوپەلی ئاودارخانە،
اثاث آبدار خانە (ا)‌: کەلو پەلیئاودارخانە،
شادابی(امص): ئاوداری، پاراوی، پرئاو‏ی، تورتی، تورتی ‏و شەقی، تێرئاڤی، تێرئاوی، تێراوی، شلکی، گەشبوونەوە، گەشی، لەشۆقی، لەگەشەییدا،
(امص): نازاڤی، نازاوی،
شغل آبدار(امص): ئابداری، ئاڤداری، ئاواری، ئاوداری، کاری ئاودار،

آبداری
آبداری: (آب + دَاری) آپ دارگ ءِ گلا ءُ ساڑا یا کار، جوھرداری