آی واژه

(خُ) (اِمر.) ۱- لیوان. ۲- شارب، سبیل. ۳- نوعی از دهنه اسب که هنگام آب دادن بر دهانش زنند.

(خُ) (اِمر.)

۱- لیوان.

۲- شارب، سبیل.

۳- نوعی از دهنه اسب که هنگام آب دادن بر دهانش زنند.

[خوَ / خُ] (اِ مرکب) ظرف آب خوردن. مشربه. آبخواره. آبخور. || شارب (موی سبلت). || نوعی از دهنهء اسب که هنگام آب دادن بر دهان او زنند.

آبخوری
(ا/مر)
ظرف‌آبخوری: ئاوخۆرە، ئاوخۆری، ئاو ‌‏وەریە، ئاوەوەرە، بەرداخ، بەرزەق، پەرداخ، پەرداغ، پیان، پینف، تماق، تەقیلە، جامیلکە، خوارووفک، شەربە، کاسەی ئاو، کۆشک(سفالین)، کەدینە (سفالین)، گلاس، گۆژنەوە، گۆسک(سفالین)، گیلاس، لیوان،
تووکی‏سمێڵ، مووی‌سمێڵ،
آبگیر(رودخانەو چشمەو تالاب): ئاوخۆرگە، دەراڤ، دەراو، مەخەلگا، نا، قەراغی ‌‏‏چۆم‏‏ یا‏‏ گۆمێک کەئاوی ‌لێ‌ هەڵدێنجن‏و دەیخۆنەوە،
جۆرێ دەمبێنی ئەسپ کەئاڵقەی خوار لەوسی نییەو کاتی ئاودان بۆی ده‌بەسرێ، لغاو، لەغاو،

(خُ)

اسم مرکب:

1. لیوان.
2. شارب، سبیل.
3. نوعی از دهنة اسب که هنگام آب دادن بر دهانش زنند.

فرهنگ لغت معین

آبخوری فواره‌ای است که جهت تأمین آب آشامیدنی طرّاحی شده‌است. آبخوری معمولاً از یک حوضچه با آب جاری یا یک شیر آب تشکیل شده‌است. نوشنده به سمت جریان آب خم می‌شود و آب را مستقیماً از شیر می‌نوشد. آبخوری‌های داخلی امروزی ممکن است فیلترهایی برای حذف ناخالصی‌ها از آب و چیلر برای کاهش دمای آن داشته باشند. آب‌خوری‌ها معمولاً در مکان‌های عمومی مانند مدارس، سرویس‌های بهداشتی، کتابخانه‌ها و فروشگاه‌های مواد غذایی یافت می‌شوند.