آبخورش
معنی
(خُ رِ) (اِمص.) (عا.) نصیب، قسمت.
جست و جوی دقیق
آبخورش
فرهنگ معین
(خُ رِ) (اِمص.) (عا.) نصیب، قسمت.
آبخورش
فرهنگ دهخدا
[خوَ / خُ رِ] (اِ مرکب) در تداول عامه به معنی نصیب و قسمت.
- آب خورش کسی از جایی کنده شدن؛ از آنجای کوچ کردن و رفتن او.
- آب خورش کسی از جایی کنده شدن؛ از آنجای کوچ کردن و رفتن او.
آبخورش
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آبخورش
(امص)ئامەێ، ئامەێ و درامەێ، بار(لەو بەشبەشێنەباری من چەنده)، بارە، بەر، بەرخوەر، بەرکەوت، بەری، بەش، بەهر، بەهرپار، بەهرە، بەهرەک، بیش، بێش، پا، پار، پاژ، پای، پش، پشک، پەش، پەیا، پێبڕان، تا، تهبارە، ڕیز، سۆ، سەری، قسمهت، قسمهتونسیب، قسن،
(امص)ئامەێ، ئامەێ و درامەێ، بار(لەو بەشبەشێنەباری من چەنده)، بارە، بەر، بەرخوەر، بەرکەوت، بەری، بەش، بەهر، بەهرپار، بەهرە، بەهرەک، بیش، بێش، پا، پار، پاژ، پای، پش، پشک، پەش، پەیا، پێبڕان، تا، تهبارە، ڕیز، سۆ، سەری، قسمهت، قسمهتونسیب، قسن،
آبخورش
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آب/خُورِش/
اسم مرکب:
آب خورش
1. نصیب، قسمت. مترادفها: (آبخور)، (آبخوره)، (آبخوری)، (آبخورشت)
فرهنگ لغت معین
فارسی
آوایش:
/آب/خُورِش/
اسم مرکب:
آب خورش
1. نصیب، قسمت. مترادفها: (آبخور)، (آبخوره)، (آبخوری)، (آبخورشت)
فرهنگ لغت معین