آبخورد
معنی
(خُ)
۱- (مص مر.) آب خوردن.
۲- (اِمر.) آبخور، آبشخور.
۳- بهره، نصیب.
هممعنا / پادمعنا
- تقدیر، سرنوشت، قسمت
- بهره، روزی، نصیب
- آبشخور، مشرب، منهل
جست و جوی دقیق
آبخورد
فرهنگ معین
(خُ)
۱- (مص مر.) آب خوردن.
۲- (اِمر.) آبخور، آبشخور.
۳- بهره، نصیب.
۱- (مص مر.) آب خوردن.
۲- (اِمر.) آبخور، آبشخور.
۳- بهره، نصیب.
آبخورد
فرهنگ دهخدا
[خوَرْ / خُرْ] (مص مرکب مرخم، اِمص مرکب) مخفف آب خوردن :
درخت ارچه سبزش کند آبخورد
شود نیز زافزونی آب زرد.
امیرخسرو دهلوی.
|| (اِ مرکب) قسمت. نصیب :
جان شد این جا چه خاک بیزد تن
کابخوردش از این جهان برخاست.خاقانی.
|| منهل و مشرب، و مجازاً به معنی مقام و منزل و جایگاه :
لیکن از یاد تو ما را چاره نیست
تا در این خاک است ما را آبخورد.سنائی.
شه عالم آهنج گیتی نورد
در آن خاک یک ماه کرد آبخورد.نظامی.
من جرعه نوش بزم تو بودم هزار سال
کی ترک آبخورد کند طبع خوگرَم؟حافظ.
درخت ارچه سبزش کند آبخورد
شود نیز زافزونی آب زرد.
امیرخسرو دهلوی.
|| (اِ مرکب) قسمت. نصیب :
جان شد این جا چه خاک بیزد تن
کابخوردش از این جهان برخاست.خاقانی.
|| منهل و مشرب، و مجازاً به معنی مقام و منزل و جایگاه :
لیکن از یاد تو ما را چاره نیست
تا در این خاک است ما را آبخورد.سنائی.
شه عالم آهنج گیتی نورد
در آن خاک یک ماه کرد آبخورد.نظامی.
من جرعه نوش بزم تو بودم هزار سال
کی ترک آبخورد کند طبع خوگرَم؟حافظ.
آبخورد
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آبخورد
(ا/مر)
آبخورش: ئامەێ، ئامەێ و درامەێ، بار(لەو بەشبەشێنەباری من چەنده)، بارە، بەر، بەرخوەر، بەرکەوت، بەری، بەش، بەهر، بەهرپار، بەهرە، بەهرەک، بیش، بێش، پا، پار، پاژ، پای، پش، پشک، پەش، پەیا، پێبڕان، تا، تهبارە، ڕیز، سۆ، سەری، قسمهت، قسمهتونسیب، قسن، گویچ، گەزخ، گیهەڤ، لۆتم، لەڤا، لەك، لیمە، ماف، مووچە، نسیب، نسیو، وەش، هۆخ، هەق، هیسا،
ظرفآبخوری: ئاوخۆرە، ئاوخۆری، ئاو وەریە، ئاوەوەرە، بەرداخ، بەرزەق، پەرداخ، پەرداغ، پیان، پینف، تماق، تەقیلە، جامیلکە، خوارووفک، شەربە، کاسەی ئاو، کۆشک(سفالین)، کەدینە (سفالین)، گلاس، گۆژنەوە، گۆسک(سفالین)، گیلاس، لیوان،
آبگیر(رودخانەو چشمەو تالاب): ئاوخۆرگە، دەراڤ، دەراو، مەخەلگا، نا، قەراغی چۆم یا گۆمێک کەئاوی لێ هەڵدێنجنو دەیخۆنەوە،
روزی: بژیو، داژیار، ڕسق، ڕۆزی، رۆژی،
ڕادەی توانای زەوی بۆ ئاو هەڵمژین،
ئەو بەشەی سمێڵ کەکەوتبێتەسەرلێوی خوارەوه.
ئاڤڤەخۆر، ئاوگیر، ئەو بەشەی پاپۆڕ کەدەچێتەناو ئاوەوە،
ئاخوڕاو، ئاوخۆرەی ئاژەڵ، کۆل، نژنین،
آبآشامیدن: ئاڤخارن، ئاڤ ڤەخارن، ئاو خواردن، ئاوخواردنەوە، ئاو واردەیوە،
(ا/مر)
آبخورش: ئامەێ، ئامەێ و درامەێ، بار(لەو بەشبەشێنەباری من چەنده)، بارە، بەر، بەرخوەر، بەرکەوت، بەری، بەش، بەهر، بەهرپار، بەهرە، بەهرەک، بیش، بێش، پا، پار، پاژ، پای، پش، پشک، پەش، پەیا، پێبڕان، تا، تهبارە، ڕیز، سۆ، سەری، قسمهت، قسمهتونسیب، قسن، گویچ، گەزخ، گیهەڤ، لۆتم، لەڤا، لەك، لیمە، ماف، مووچە، نسیب، نسیو، وەش، هۆخ، هەق، هیسا،
ظرفآبخوری: ئاوخۆرە، ئاوخۆری، ئاو وەریە، ئاوەوەرە، بەرداخ، بەرزەق، پەرداخ، پەرداغ، پیان، پینف، تماق، تەقیلە، جامیلکە، خوارووفک، شەربە، کاسەی ئاو، کۆشک(سفالین)، کەدینە (سفالین)، گلاس، گۆژنەوە، گۆسک(سفالین)، گیلاس، لیوان،
آبگیر(رودخانەو چشمەو تالاب): ئاوخۆرگە، دەراڤ، دەراو، مەخەلگا، نا، قەراغی چۆم یا گۆمێک کەئاوی لێ هەڵدێنجنو دەیخۆنەوە،
روزی: بژیو، داژیار، ڕسق، ڕۆزی، رۆژی،
ڕادەی توانای زەوی بۆ ئاو هەڵمژین،
ئەو بەشەی سمێڵ کەکەوتبێتەسەرلێوی خوارەوه.
ئاڤڤەخۆر، ئاوگیر، ئەو بەشەی پاپۆڕ کەدەچێتەناو ئاوەوە،
ئاخوڕاو، ئاوخۆرەی ئاژەڵ، کۆل، نژنین،
آبآشامیدن: ئاڤخارن، ئاڤ ڤەخارن، ئاو خواردن، ئاوخواردنەوە، ئاو واردەیوە،
آبخورد
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آب/خورد/
اسم مرکب:
آب خورد
1. (قدیم): محل برداشتن (آب) یا خوردن آن.
2. (مجاز): (میخانه) جستارهای وابسته:
3. (آبخوردن)، (آبخور)، (آبشخور)
فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ فارسی
فارسی
آوایش:
/آب/خورد/
اسم مرکب:
آب خورد
1. (قدیم): محل برداشتن (آب) یا خوردن آن.
2. (مجاز): (میخانه) جستارهای وابسته:
3. (آبخوردن)، (آبخور)، (آبشخور)
فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ فارسی