آبجیل
معنی
(ص مرکب، اِ مرکب) در اصطلاح بنایان، گچی نیک ناسرشته که آب آن بیک سو و گچ آن بیک سو باشد.
جست و جوی دقیق
آبجیل
فرهنگ دهخدا
(ص مرکب، اِ مرکب) در اصطلاح بنایان، گچی نیک ناسرشته که آب آن بیک سو و گچ آن بیک سو باشد.
آبجیل
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آب/جیل/
اسم مرکب:
آب جیل
1. (ساختمان): ملاط گچی که (آب) و (گچ) آن جدا باشد.
فرهنگ بزرگ سخن
فارسی
آوایش:
/آب/جیل/
اسم مرکب:
آب جیل
1. (ساختمان): ملاط گچی که (آب) و (گچ) آن جدا باشد.
فرهنگ بزرگ سخن