آی واژه

(ص مرکب، اِ مرکب) در اصطلاح بنایان، گچی نیک ناسرشته که آب آن بیک سو و گچ آن بیک سو باشد.

(ص مرکب، اِ مرکب) در اصطلاح بنایان، گچی نیک ناسرشته که آب آن بیک سو و گچ آن بیک سو باشد.

ریشه لغت:
فارسی
آوایش:
/آب/جیل/
اسم مرکب:
آب‌ جیل
1. (ساختمان): ملاط گچی که (آب) و (گچ) آن جدا باشد.

فرهنگ بزرگ سخن