آبادی
معنی
[ په. ] (حامص. اِ.)
۱- عمران، آبادانی.
۲- جای آباد.
۳- ده، قریه.
هممعنا / پادمعنا
- آبادانی، عمارت، عمران
- ده، دهات، دهکده، روستا، شهر، واحه، ولایت
جست و جوی دقیق
آبادی
فرهنگ معین
[ په. ] (حامص. اِ.)
۱- عمران، آبادانی.
۲- جای آباد.
۳- ده، قریه.
۱- عمران، آبادانی.
۲- جای آباد.
۳- ده، قریه.
آبادی
فرهنگ دهخدا
(حامص) (از پهلوی آواتی(1)، عمران. سعادت) عمارت. عمران. برابر ویرانی :
آبادی میخانه ز ویرانی ماست
جمعیت کفر از پریشانی ماست.خیام.
|| (اِ) جای آباد و جای معمور. آبادانی، از ده و شهر و امثال آن :
که جغد آن به که آبادی نبیند.نظامی.
(1) - در حاشیهء برهان چ معین به صورت aipaitihآمده است.
آبادی میخانه ز ویرانی ماست
جمعیت کفر از پریشانی ماست.خیام.
|| (اِ) جای آباد و جای معمور. آبادانی، از ده و شهر و امثال آن :
که جغد آن به که آبادی نبیند.نظامی.
(1) - در حاشیهء برهان چ معین به صورت aipaitihآمده است.
آبادی
واژهنامه کاوه (فارسی به کردی)
آبادی
(حامص/ا)
آسایش: ئارا(ئاراوقەرایلێهەڵگیرا)، ئاراوقارا، ئارامی، ئارخەیانی، ئاشاز، ئاساش، ئاساشت، ئاسایش، ئاسوودەیی، ئامانْ ئەنووس، دامان، ئاسوودەییی خەیاڵ، ئاشاس، ئاشیتی، ئسکامەتی، ئەسەکامی، ئۆخژن، ئۆخە، ئۆقرە، ئیروویی، ئیستیڕاحهت، ئیسراحهت، بێ ئاژاوەیێتی، بێدەنگی، تۆتکە، تۆتەکە، توێتکە، تهبت، تەناهی، خاترجەمی، حەسانەوە، خۆشی، خۆشیو ئاسوودەیی، دلبجێیی، دڵنیایی، ڕەحهتی، ستاری، سرەفت، سرەوت، سرەوین، سکامەتی، سوکنا، سوکنایی، شێنی، فرەهی، فەرعانی، ورینگ، وەخژن، وەقرە، هەدا، هێسایی، هێمنایهتی، هێمنهتی، هێمنی، هێوری، هێونی،
جای آباد: ئابادی، ئاڤانی، ئاڤاهی، ئاوانی، ئاواهی، ئاوای، ئاوایی، ئاودانی، ئاوەدانی، ئاوەذانی، ئاوەیانی، ئاویانی، ئاوێانی، ئاویانی، ئاوێانی، شار، وڵات،
روستا: ئابادی، ئاڤانی، ئاڤاهی، ئاوانی، ئاواهی، ئاوای، ئاوایی، ئاوەدانی، ئاوەگی، ئاویانی، ئاوێانی، جووق، دەگا، دێ، دیەکە، رۆست، کەند، کەنگ، گون، گوند، لادەگا، لادێ، لادیڤ، لاگا، لاگەیی،
عمران: ئاڤاکردن، ئاواکردنەوە، ئاوانەو کەردەی، ئاوەدان کردنەوە، ئاوەدانی ئاوەذانی،
کاشت: چاندراو، چاندن، داچاندن، زرعات، کار(دیمەکار، تەڕەکار)، کاری، کاش، کاشت، کاڵ، کردار، کشت، کشتوکاڵ،
(حامص/ا)
آسایش: ئارا(ئاراوقەرایلێهەڵگیرا)، ئاراوقارا، ئارامی، ئارخەیانی، ئاشاز، ئاساش، ئاساشت، ئاسایش، ئاسوودەیی، ئامانْ ئەنووس، دامان، ئاسوودەییی خەیاڵ، ئاشاس، ئاشیتی، ئسکامەتی، ئەسەکامی، ئۆخژن، ئۆخە، ئۆقرە، ئیروویی، ئیستیڕاحهت، ئیسراحهت، بێ ئاژاوەیێتی، بێدەنگی، تۆتکە، تۆتەکە، توێتکە، تهبت، تەناهی، خاترجەمی، حەسانەوە، خۆشی، خۆشیو ئاسوودەیی، دلبجێیی، دڵنیایی، ڕەحهتی، ستاری، سرەفت، سرەوت، سرەوین، سکامەتی، سوکنا، سوکنایی، شێنی، فرەهی، فەرعانی، ورینگ، وەخژن، وەقرە، هەدا، هێسایی، هێمنایهتی، هێمنهتی، هێمنی، هێوری، هێونی،
جای آباد: ئابادی، ئاڤانی، ئاڤاهی، ئاوانی، ئاواهی، ئاوای، ئاوایی، ئاودانی، ئاوەدانی، ئاوەذانی، ئاوەیانی، ئاویانی، ئاوێانی، ئاویانی، ئاوێانی، شار، وڵات،
روستا: ئابادی، ئاڤانی، ئاڤاهی، ئاوانی، ئاواهی، ئاوای، ئاوایی، ئاوەدانی، ئاوەگی، ئاویانی، ئاوێانی، جووق، دەگا، دێ، دیەکە، رۆست، کەند، کەنگ، گون، گوند، لادەگا، لادێ، لادیڤ، لاگا، لاگەیی،
عمران: ئاڤاکردن، ئاواکردنەوە، ئاوانەو کەردەی، ئاوەدان کردنەوە، ئاوەدانی ئاوەذانی،
کاشت: چاندراو، چاندن، داچاندن، زرعات، کار(دیمەکار، تەڕەکار)، کاری، کاش، کاشت، کاڵ، کردار، کشت، کشتوکاڵ،
آبادی
واژهنامه هژار (فارسی به کردی)
ئاوانی,ئاواهی,ئاوایی,ئاوهدانی,ئاڤاهی,کهند,کهنگ
آبادی
گویش بلوچی
آبادی
آبادی: ( آ ـ با ـ دی) آباد بیگ، آبادانی، واری ءِ چپّ، ملک ءِ آبادی، مردم ءِ آبادی، پہ مردم ءَ چوش ھم گْوش اَنت „ پلانی مروچاں آبادی ءَ کپتگ، دلوت ءِ آبادی، پزّوری ـ
آبادی: ( آ ـ با ـ دی) آباد بیگ، آبادانی، واری ءِ چپّ، ملک ءِ آبادی، مردم ءِ آبادی، پہ مردم ءَ چوش ھم گْوش اَنت „ پلانی مروچاں آبادی ءَ کپتگ، دلوت ءِ آبادی، پزّوری ـ
آبادی
واژهنامه آزاد ویکی پدیا
ریشه لغت:
پهلوی
آوایش:
/آبادی/
حاصل مصدر:
آبادی
1. آباد بودن، عمران، آبادانی، جای آباد، ده، قریه.
2. :دلیل ترقی و نظم و آبادی آنها را که شما میدانید. «(طالبوف)»
فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ سخن
(En:village)
پهلوی
آوایش:
/آبادی/
حاصل مصدر:
آبادی
1. آباد بودن، عمران، آبادانی، جای آباد، ده، قریه.
2. :دلیل ترقی و نظم و آبادی آنها را که شما میدانید. «(طالبوف)»
فرهنگ لغت معین
فرهنگ بزرگ سخن
(En:village)